Mijn journalistieke carrière kan je tot nu toe samenvatten in twee woorden: kansen grijpen. Ik probeer zo veel mogelijk actief te zijn in het werkveld. Momenteel ben ik bezig aan een zoektocht naar wat ik het fijnst vind om te doen. Dat is een van de redenen waarom ik verschillende kleine jobs combineer, maar ook omdat ik besef dat je tegenwoordig als journalist vaak flexibel moet zijn.
De rode draad voor alles is een grondige research. Daar kreeg ik al complimenten voor uit verschillende hoeken. Die is vooral belangrijk bij ‘Parijs is niet ver’, een podcast over de Olympische Spelen waar ik regelmatig host. Telkens is er een interview met een atleet over zijn carrière en dat vergt wel wat research. Ook het monteren hoort bij mijn takenpakket, dus je vindt me regelmatig terug achter mijn computer. Mijn stem gebruik ik ook nog als commentator, bij volleybalclub Knack Roeselare en tijdens wielersamenvattingen op sportzender Sport10.
Daarnaast gebruik ik ook nog mijn vlotte pen in het werkveld. Langs de ene kant zijn er de liveblogs bij Het Nieuwsblad. Daarbij moet ik erg snel tewerk gaan om de lezer op de hoogte te houden van ontwikkelingen in wieler- en voetbalwedstrijden. Langs de andere kant is er veel trager werk voor wielermuseum KOERS. Ik krijg telkens enkele weken om een uitgebreid artikel te schrijven over een thema of een persoon in het wielrennen. Het is wat veel en enorm verschillend, maar dat is waarom ik hou van de journalistiek.